Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα timing. Οι φίλοι που γνωρίσαμε, οι ερωτικοί σύντροφοι που μας ταξίδεψαν, οι σχέσεις που σφυρηλατήσαμε. Δεν θα είχε και πολύ νόημα το «ποιος» αν δεν υπήρχε το «πότε». Στο ποδόσφαιρο που αποτελεί πιστή μικρογραφία της ζωής, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να διαφέρουν και πολύ.

• Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι 65 ετών και έχει γεννηθεί στο Ζαλντιμπάρ της Χώρας των Βάσκων, στην Ισπανία
• Ήρθε στον Ολυμπιακό το Φλεβάρη του 2024, μετά από μια χρονιά με τη Σεβίλλη, με την οποία κατέκτησε το Europa League
• Είναι ο προπονητής που έχει οδηγήσει Ελληνική ομάδα σε κατάκτηση Ευρωπαϊκού τροπαίου
• Το καλοκαίρι του 2026 υπήρξαν έντονες φήμες αντικατάστασής του από τον πάγκο των Πειραιωτών, με τις φήμες όμως να μην αποδεικνύονται αληθινές.

Δεν αναφέρομαι μόνο στον κλασικό κανόνα της κρίσιμης φάσης – αν ο επιθετικός βρισκόταν στο σωστό σημείο ένα δευτερόλεπτο πριν ή μετά. Μιλάω για καρμική συνάντηση ανθρώπων – και στην περίπτωση του Ολυμπιακού, είδαμε τους πλανήτες να ευθυγραμμίζονται και την ομάδα να εκτοξεύεται στα αστέρια.

Μια αναπάντεχη γνωριμία

Ιούλιο του 2023 αναλαμβάνει ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ. Δεκέμβριο του 2023 αντικαθίσταται από τον Κάρλος Καρβαλιάλ. Ουδείς θυμάται το αποτύπωμά τους διότι δεν άφησαν τέτοιο. Το Φεβρουάριο του 2024, ο Βαγγέλης Μαρινάκης σε μία προσπάθεια να διορθώσει πρωτίστως τα δικά του λάθη, προσλαμβάνει ένα Βάσκο τεχνικό.

Ο τελευταίος δεν είναι νέος ή ανερχόμενος και το παλμαρέ του δεν βρίθει πρωταθλητισμού: μία άνοδος από τη Σεγούντα στην Πριμέρα με τη Βαγιαδολίδ (σχεδόν προ εικοσαετίας) και ένας φρέσκος ευρωπαϊκός θρίαμβος με τη Σεβίλλη (κατάκτηση Europa League αφού την ανέλαβε μεσούσης της σεζόν). Μια παρτίδα μπλακτζάκ για το Βαγγέλη Μαρινάκη που μόνο σίγουρο άσσο δεν είχε.

Το δόγμα Μεντί και η εξέλιξή του

Ο Μεντιλίμπαρ ήταν ξεκάθαρο ότι ήρθε για να σουλουπώσει τον Ολυμπιακό: όχι για τρόπαια ή μεγαλεία αλλά για να του ξαναδώσει τη χαμένη του αίγλη. Μέχρι το 2010, με την εξαίρεση της Μπιλμπάο, προπονούσε ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας. Εκεί που πραγματικά έχτισε το όνομά του κι έκανε τον κόσμο να τον προσέξει ήταν την εξαετία 2015-2021 στην Εϊμπάρ.

Μία μικρομεσαία ομάδα της Ισπανίας με την οποία το σημαντικό δεν ήταν ότι την κράτησε για πέντε χρόνια στην κατηγορία αλλά το πώς την κράτησε. Οι θέσεις από 9^η εως 14^η που τερμάτισε προ υποβιβασμού το 2021 λένε τη μισή αλήθεια. Την άλλη μισή τη λέει ο τρόπος: ασφυκτικό πρέσινγκ στην αντίπαλη περιοχή, άμεσο ποδόσφαιρο χωρίς build up, τροφοδότηση στις πτέρυγες , τάισμα των σέντερ φορ με σέντρες, κυνηγώντας κατόπιν τις χαμένες μπάλες.

Mε το μπάτζετ χαμηλά και τους παίχτες να γίνονται εργάτες, το πλάνο λειτούργησε σχεδόν άψογα, με την άσημη Εϊμπάρ να καταγράφει δυσθεώρητα νούμερα σε κλεψίματα και ανακτήσεις στο αντίπαλο μισό, ανώτερα κι από τις παραδοσιακές δυνάμεις της Ισπανίας.

Το τέλος που κατέληξε σε θρίαμβο

Το ίδιο σχέδιο όμως δεν πιάνει πάντα: η πτώση στη Σεγούντα οδήγησε σε απόλυση και η πρόσληψή του Μεντιλίμπαρ στην Αλαβές πέρασε απαρατήρητη. Στις αρχές του 2023 όμως έγινε το «μπαμ» στη Σεβίλλη. Ένας σύλλογος ταυτισμένος με το Europa League, χαλυβδωμένος στις διαδικασίες νοκ-άουτ, οδηγήθηκε από τον ξεροκέφαλο Βάσκο σε μία ακόμα κατάκτηση!

Η πορεία στο πρωτάθλημα την επόμενη χρονιά ήταν απογοητευτική και η απόλυση πλέον μονόδρομος. Το Φεβρουάριο του 2024, εμφανίστηκε ο Ολυμπιακός.

Ένα σπάνιο δέσιμο, ένα ανεπανάληπτο ταξίδι

Οι αρχές του Μεντιλίμπαρ δεν άλλαξαν ποτέ. Όπως τις περιγράψαμε παραπάνω, έτσι τις εφάρμοσε σε μία ομάδα πληγωμένη, με τεράστιο ρόστερ, δίχως διακριτούς ρόλους. Το εκπληκτικό ήταν ότι όχι μόνο «κούμπωσε» άμεσα η φιλοσοφία του προπονητή με το DNA της ομάδας, αλλά κυρίως το ότι ο Μεντιλίμπαρ κατάφερε με λίγες κρίσιμες παρεμβάσεις – αλλά και βοήθεια της τύχης – να χαρίσει ευρωπαϊκό τίτλο στον Ολυμπιακό.

Να μην παρεξηγηθώ – η κατάκτηση δεν ήταν διόλου τυχαία. Έγιναν όμως πράγματα σπάνια και ο Ολυμπιακός εξαργύρωσε μέσα σε λίγους μήνες όλα όσα είχε στερηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες στην Ευρώπη.

Ο Μεντιλίμπαρ παρέλαβε από τον Καρβαλιάλ τρεις(!) μεταγραφές του Γενάρη, το λιγότερο κομβικές για την κατάκτηση του Conference: Κάρμο, Όρτα, Τσικίνιο. Καθιέρωσε Τζολάκη αντί Πασχαλάκη στο τέρμα, έδωσε συγκεκριμένο ρόλο στον Ιμπόρα και πήρε το “παντεσπάνι” από Μασούρα, Ρέτσο, Φορτούνη και Ελ Κααμπί.

Οι οιωνοί ήταν πάντα ερυθρόλευκοι: νίκη στη ρουλέτα των πέναλτι με την υπολογίσιμη Φενέρ, απουσία Εμιλιάνο Μαρτίνες στο Βίλα Παρκ (ο Όλσεν δεν είναι τέρμα κλάσης) και οριακά και δίκαια γκολ/οφσάιντ/Var υπέρ του Ολυμπιακού εν μέσω συγκλονιστικής εμφάνισης. Για κερασάκι, ένας μοιρασμένος τελικός με τη Φιορεντίνα, που εν πολλοίς κρίθηκε στο φονικό ένστικτο του Ελ Κααμπί, με ένα σπάνιο τελείωμα αυξημένης δυσκολίας.

Ανάλογη συνέχεια αλλά και οι πρώτοι κραδασμοί

Την επόμενη χρονιά ακολούθησε το νταμπλ και μία αξιοπρεπής παρουσία στην Ευρώπη – η σχέση λοιπόν με τον ιδιοκτήτη δεν θα μπορούσε να χαλάσει. Ο τελευταίος, μάλιστα, έδειχνε να έχει παραδώσει τη διαχείριση εν λευκώ στον κόουτς.   

Όμως τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι: οι μεταγραφές είχαν πρωτίστως σκοπό τη μεταπώληση, ο κόσμος δεν έβλεπε χτίσιμο αλλά ξήλωμα κι ο Μαρινάκης έμοιαζε να ασχολείται περισσότερο με τη Νότινγκχαμ ή με άλλα projects. Αποτέλεσμα όλων αυτών, η απώλεια των εγχώριων τίτλων πέρυσι και μια ευρωπαϊκή πορεία που δεν άφησε τίποτα χαραγμένο ανεξίτηλα στο θυμικό των φιλάθλων.

Και τώρα, τι;

Στα του σήμερα, ο Ολυμπιακός έχει αποκλειστεί από το Champions League από κάποια Ναϊμέγκεν αλλά συνεχίζει να πουλά πανάκριβα, και μάλιστα παίχτες που δε σήμαιναν τίποτα ιδιαίτερο για την ιστορία του κλαμπ, όπως οι Κοστίνια και Αντρέ Λουίς.

Άλλοι χρεώνουν τις αποτυχημένες μεταγραφές στον «παππού» που «είναι μονοδιάστατος» και μόνο αυτός τις εγκρίνει, άλλοι στον πρόεδρο που «κάνει ό,τι θέλει και έχει μετατρέψει τον Ολυμπιακό σε παραμάγαζο» και τον κατηγορούν πως παρεμβαίνει κατά το δοκούν. 

Προσωπική εκτίμηση του γράφοντος: η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Ο μεν Μαρινάκης ήταν ανέκαθεν παρεμβατικός και έχει φέρει παίχτες χωρίς τη γνώμη κανενός, ο δε Μεντιλίμπαρ δεν είναι άμοιρος ευθυνών, ενίοτε συμφωνεί αλλά εάν διαφωνεί με κάτι, οφείλει να θέσει αντιρρήσεις αλλιώς είναι συμμέτοχος σε μία άβολη κατάσταση.

Η αναπάντεχη ανανέωση

Μέσα Αυγούστου, η απόλυση Μεντιλίμπαρ θεωρείται δεδομένη και ξαφνικά, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, μαθαίνουμε για ραντεβού σε καλό κλίμα και …ανανέωση!

Αλλά ας μη γελιόμαστε: ο Μεντιλίμπαρ θα κριθεί αυστηρά. Ο σεβασμός μεταξύ των δύο αντρών είναι αμοιβαίος, όπως είναι ειλικρινή και τα βήματα που σχεδιάστηκαν για ένα νέο ξεκίνημα. Μιλάμε όμως για τον πάγκο του Ολυμπιακού, μια ηλεκτρική καρέκλα που δε χωρά συγχώρεση, που μπορεί να σβήσει ευρωπαϊκούς θριάμβους και παλιές αγάπες εν ριπή οφθαλμού.

Με δύο-τρεις ενδεχόμενες γκέλες, συνοδευόμενες με απογοητευτικές εμφανίσεις, ο Βάσκος είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει μία μακρινή – αλλά ευχάριστη – ανάμνηση για τους αγαπημένους του Πειραιώτες…