Το ιδανικό ποδοσφαιρικό Σαββατοκύριακο

Στο άκουσμα της λέξης “Σαββατοκύριακο” το μυαλό μας συνήθως οδηγείται αυτόματα σε χαλάρωση – όχι πια, μιας και στις μέρες μας καταλήγουμε να συσσωρεύουμε σε αυτό τις υποχρεώσεις όλης της εβδομάδας! Ας μην μεμψιμοιρούμε όμως – ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε το τέλειο ΣΚ ασχέτως ηλικίας: ένα διήμερο με ποδόσφαιρο και καλή παρέα. 48 ώρες δίχως «πρέπει», δίχως γονείς, σκυλιά, παιδιά και έγνοιες.  Πώς θα σχεδιάζαμε άραγε ένα τέτοιο σενάριο; 

Ορεκτικό

Ας επιλέξουμε μία εποχή κάπου μεταξύ Οκτώβρη και Νοέμβρη: οι παίχτες λίγο μετά τις υποχρεώσεις με τις εθνικές τους ομάδες έχουν αρχίσει και πιάνουν ρυθμό. Το πρόγραμμα φαντάζει ιδανικό, εμείς όμως σαν οικοδεσπότες πρέπει να αρχίσουμε τις προετοιμασίες: το σπίτι οφείλει να είναι περιποιημένο, ο καναπές στρωμένος και το ψυγείο εφοδιασμένο με τα απαραίτητα! Ιδανικά καλούμε δύο φίλους -ούτε λίγοι, ούτε πολλοί- που είναι το ίδιο «κολλημένοι» με εμάς και θα εκτιμήσουν την επερχόμενη μυσταγωγία. 

Το ραντεβού έχει οριστεί για τις 11:00: θέλουμε να είμαστε ξεκούραστοι από το προηγούμενο βράδυ καθώς η μέρα προβλέπεται μεγάλη. Με το που χτυπά το κουδούνι, οι πρώτοι καφέδες ετοιμάζονται. Ηρεμία, χαλαρή συζήτηση για τα τεκτενόμενα στον κόσμο αλλά και την προσωπική μας ζωή – το ποδόσφαιρο παραμένει υπέροχο αλλά είναι δευτερεύον σε σημασία (και ακριβώς το αντίστροφο).

 Στο ψητό

Η ώρα φτάνει μία και κάτι και ο ήλιος αρχίζει και μας φτιάχνει τη διάθεση. Βυθιζόμαστε με όλο μας το «είναι» στον καναπέ, ανοίγουμε την τηλεόραση και ταξιδεύουμε στη γειτονική Ιταλία. Μας περιμένει το ντέρμπι στο Μιλάνο, μια επικίνδυνη έξοδος της κάποτε κραταιάς Γιουβέντους στη Σαρδηνία, ίσως μία μονομαχία μικρομεσαίων στο Φρίουλι. Στο ημίχρονο καταφτάνουν τα σουβλάκια που παίζουν ιδανικό ένα-δύο με τις παγωμένες μπύρες στο ψυγείο. Δεν αγχωνόμαστε – στις 14:45 έχουμε ένα τέταρτο διάλειμμα για ανασύνταξη. 

Κι αυτό διότι στις 15:00 βγάζουμε ηθελημένα τα μάτια μας με τη Χετάφε του Μπορδαλάς κόντρα στην Ατλέτικο. H Πριμέρα έχει γούστο αλλά και νάρκες κι εμείς τις τελευταίες τις πατάμε διότι η μπάλα, όπως και η ζωή, δεν είναι πάντα όμορφη. Όταν ο φίλος μας βυθίζεται αύτανδρος στην αγκαλιά του Μορφέα κάπου στο 60’ δεν τον κακίζουμε, θα χρειαστεί δυνάμεις για μετά. 

Στις 16.30 ανοίγουμε το λάπτοπ καθώς έφτασε η ώρα της Μπουντεσλίγκα. Λίγο η ταχύτητα, λίγο οι χαλαρές άμυνες και το μάτι αρχίζει και ανοίγει. Στις 17:00 η τηλεόραση συντονίζεται παράλληλα στην Πρέμιερ. Τρώμε ταυτόχρονα και αχόρταγα τα δύο κυρίως πιάτα, σχολιάζουμε ενθουσιασμένοι τη Μπάγερν να δοκιμάζεται στο Λεβερκούζεν, τη Μπορούσια να πετάει πάλι τζάμπα βαθμούς, τη Λίβερπουλ να φιλοξενείται στο παγωμένο Νιουκάστλ, την Άρσεναλ να κωλυσιεργεί κόντρα στη Μπόρνμουθ. Φτιάχνουμε δεύτερο καφέ, τσεκάρουμε μανιωδώς τα υπόλοιπα αποτελέσματα live και η υπερένταση μας κρατά σε πλήρη εγρήγορση. Tα πειράγματα δίνουν και παίρνουν, το στοίχημα μπαίνει στη μέση και ανάβει λίγο τα αίματα – παίζουμε κάτι λίγα και οπωσδήποτε κόντρα προγνωστικά ο ένας στον άλλο ώστε η καζούρα να έχει ακόμα περισσότερο νόημα. 

Έχει και γλυκό

Και στις 19.30…η πρώτη μας αγάπη- η Σούπερ Λίγκα! Καλές οι Ευρώπες και τα κόκκινα χαλιά αλλά η ένοχη απόλαυση είναι μία και είναι εγχώρια. Μπαίνουν γκολ με στραβοκλωτσιά, τα υπονοούμενα μεταξύ μας δίνουν και παίρνουν, το Var και οι αντεγκλήσεις κυριαρχούν. Έχουν ξυπνήσει οι παιδικές αναμνήσεις μας, το πάθος, τα χρώματα, ξαφνικά τα ντέρμπι Αθήνας και Θεσσαλονίκης μοιάζουν μουντιαλικά. Το θέαμα των ελληνικών αγώνων είναι πολύ χειρότερο απ΄όσα παρακολουθήσαμε νωρίτερα αλλά αυτό ουδόλως μας απασχολεί: το χαβιάρι πολλοί το μίσησαν, τη χωριάτικη κανείς!

Πεινασμένοι πια, παραγγέλνουμε πίτσα ώστε να ισοφαρίσουμε τα μεσημεριανά σουβλάκια. Στις 22:00 η Παρί ζορίζεται στο Βορρά και τη Λανς. Δεν αντέχουμε πολύ, λίγο το φαγητό, λίγο το αλκοόλ και ο ποδοσφαιρικός μαραθώνιος μας οδηγεί στο να σβήσουμε ομαδικά ευτυχισμένοι στον καναπέ. Με το κινητό στο χέρι, οι πιο έμπειροι μπαίνουν Lasvegas.gr για λίγη δράση στα καλύτερα live casino της Ελληνικής αγοράς. Γιατί όχι άλλωστε…όσο τα παιχνίδια καζίνο είναι διασκέδαση και όχι εμμονή, δεν είναι κακό. 

Τέλος και Μία νέα αρχή

Tην Κυριακή, όπως οι παίχτες μετά τα παιχνίδια, χρειαζόμαστε αποφόρτιση. Αν και είμαστε χορτάτοι, σκεφτόμαστε για λίγο να περάσουμε με τον ίδιο τρόπο τη μέρα μας! Ευτυχώς λογικευόμαστε και προσπαθούμε να επανέλθουμε σε κανονικούς ρυθμούς. Η αποτοξίνωσή μας όμως δεν διαρκεί και πολύ καθώς το μεσημέρι είναι κοντά και πάλι θέλουμε να μάθουμε τελευταία νέα, να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας στις τρέχουσες βαθμολογίες, να χαζέψουμε το πρόγραμμα της Κυριακής. 

Κάπου εκεί αποχωριζόμαστε. Ήταν στ’ αλήθεια το ιδανικό ποδοσφαιρικό Σαββατοκύριακο: χαζέψαμε ποδόσφαιρο όσο δεν πάει, περάσαμε ποιοτικό χρόνο με τους φίλους μας και γίναμε για λίγο παιδιά, παραβλέψαμε προσωρινά τα προβλήματά μας και γεμίσαμε μπαταρίες. Είμαστε πλέον έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κατάματα τη Δευτέρα!