Η Εθνική Ελλάδος δεν ήταν ποτέ ομάδα fun to watch. Αυτό βέβαια εμάς στο Lasvegas.gr δε μας πειράζει ιδιαίτερα, αφού τις ομάδες που υποστηρίζουμε τις αγαπάμε για αυτό που είναι στ’ αλήθεια και όχι για αυτό που θα θέλαμε να είναι!
Όπως και να ‘χει, τα τελευταία 30 χρόνια ως χώρα ζήσαμε ένα απερίγραπτο ζενίθ και μπόλικα ναδίρ. Υπήρχε όμως μία σταθερά: η Ελληνική παραγωγή αμυντικών υψηλού επιπέδου, που θα μπορούσαν να σταθούν επάξια σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Οι πρώτοι Έλληνες εκπρόσωποι σε μεγάλους Ευρωπαϊκούς συλλόγους
Ξεκινάμε στις αρχές του 2000: Δέλλας και Γιούρκας μετακομίζουν σε Ρόμα και Πόρτο (ο πρώτος μάλιστα πριν την κατάκτηση του Euro), ανεβάζουν τον πήχη και στρώνουν το δρόμο ώστε να ακολουθήσουν στα μέσα της δεκαετίας του 2010 οι Μανωλάς και Παπασταθόπουλος. Αμφότεροι με σημαντική καριέρα: ο πρώτος σε Ρόμα και ο δεύτερος σε Ντόρτμουντ και Άρσεναλ.
Ενώ πιο πρόσφατα, Τσιμίκας σε Λίβερπουλ, Μαυροπάνος σε Γουεστ Χαμ και Κουλιεράκης σε Βόλφσμπουργκ επιβεβαιώνουν το προαναφερθέν συμπέρασμα.
Το Σήμερα, Εξτρέμ / Επιθετικοί χαφ που ξεχωρίζουν
Η σημερινή παραγωγή παιχτών έχει κορυφωθεί, έχει ξεφύγει από τα ελληνικά στεγανά και δεν περιορίζεται αποκλειστικά στον αμυντικό τομέα. Κωστούλας, Τζίμας, Τζολάκης έχουν στρέψει τα φώτα πάνω τους και μένει να αποδείξουν αν μπορούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Όμως, οι δύο παίχτες που φαίνεται ότι πραγματικά άλλαξαν επίπεδο και αποδεικνύουν έμπρακτα ότι μπορούμε πια να παράξουμε και επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές κλάσης είναι οι Χρήστος Τζόλης και Κωνσταντίνος Καρέτσας. Σε ώριμη φάση, μετά από γεμάτες χρονιές, έκαναν τη μεταγραφή της ζωής τους (ως τώρα) και ευελπιστούμε να εξελιχθούν τόσο ώστε να πάρουν την Εθνική από το χέρι. Κάποιοι βιάστηκαν να μιλήσουν για κινήσεις που θυμίζουν τζόγο και ρουλέτα από μεριάς Άρσεναλ και Μπορούσια. Εμάς θα μας επιτρέψετε να διαφωνούμε!
Ο Τζόλης και τα απανωτά step-up
Ο Χρήστος Τζόλης έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στον ΠΑΟΚ. Ξεχώρισε αμέσως για τα τελειώματα, την τεχνική του αρτιότητα και τη διεισδυτικότητά του. Η μεταγραφή του στη Νόργουιτς αποδείχτηκε βιαστική: ούτε ο ίδιος ήταν έτοιμος για το επίπεδο της Πρέμιερ, ούτε η ομάδα που προσπαθούσε να σώσει την κατηγορία ήταν ικανή να τον στηρίξει.
Η κίνηση του να «κατέβει» επίπεδο αποδείχτηκε ευεργετική: μετά από μία μάλλον αδιάφορη χρονιά στην Τβέντε ως δανεικός, μετακινήθηκε με το ίδιο καθεστώς στη Β’ Γερμανίας και τη Φορτούνα Ντίσελντορφ όπου οργίασε, ολοκληρώνοντας τη χρονιά ως πρώτος σκόρερ της κατηγορίας.
Η επιβράβευση των εμφανίσεών του ήρθε με τη μεταγραφή του στη Μπριζ: την πρώτη χρονιά σήκωσε το Κύπελλο και τη δεύτερη το Πρωτάθλημα. Ειδικά πέρυσι είχε 17 γκολ και 23 ασίστ (!) στο Βέλγιο ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ 3 γκολ και 5 ασίστ. Εύλογα, ήρθε η Άρσεναλ και τον άρπαξε δαπανώντας 40 εκατομμύρια ευρώ!
Το κεφάλαιο Άρσεναλ
Κάτοικος Λονδίνου πια, καλείται σε πρώτη φάση να αντικαταστήσει τον πολυθεσίτη Τροσάρ αλλά όχι μόνο – ο ανταγωνισμός στα εξτρέμ θα είναι μεγάλος αλλά και οι ευκαιρίες να αναδειχθεί πολλές, καθώς το καλεντάρι των Άγγλων με τις τόσες διοργανώσεις είναι εξαντλητικό.
Αρχικά αναμένεται να ενταχθεί στο rotation του Αρτέτα και εφόσον αποδείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί, ο Βάσκος δεν θα διστάσει να τον επιβραβεύσει. Σε κάθε περίπτωση, ο ρόλος του δεν αναμένεται να είναι αμελητέος. Κάτι που έχει φανεί ήδη από τις εμφανίσεις του στα πρώτα φιλικά, με γκολ, ασίστ και ψυχραιμία στα κρίσιμα πέναλτι.
Καρέτσας, το διαμάντι από το Βέλγιο
Ο Κωνσταντίνος Καρέτσας γεννήθηκε στο Βέλγιο από Έλληνες γονείς. Ανδρώθηκε (;!) ποδοσφαιρικά στη Γκενκ και διακρίνεται από χαρακτηριστικά που σπανίζουν: εκρηκτικότητα, ντρίμπλα, πάσα ακριβείας και ποδοσφαιρικό τσαγανό αντιστρόφως ανάλογο της ηλικίας του (ακόμα δεν έχει κλείσει τα 19).
Ολοκλήρωσε δύο γεμάτες χρονιές στη Γκενκ – πέρυσι έκλεισε με 10 ασίστ (το δυνατό του σημείο) σε 34 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα και αντίστοιχα 4 σε 13 παιχνίδια στο Europa League.
Η άμεση εκτόξευση
Η ομάδα που ανέδειξε Μπέλιγχαμ και Χάαλαντ του χτύπησε την πόρτα και με 30 εκατομμύρια ευρώ τον έκανε δικό της – η Ντόρτμουντ είναι δεδομένο ότι θα τον χρησιμοποιήσει, άμεσα κιόλας.
Το γερμανικό πρωτάθλημα με τις υψηλές ταχύτητες και τις ανοιχτές άμυνες του ταιριάζει απόλυτα. Η Μπορούσια βέβαια μοιάζει να έχει ταβάνι καθώς τα τελευταία χρόνια περιορίζεται στη δεύτερη ή τρίτη θέση στη Μπουντεσλίγκα και σε κάποιες αξιόλογες πορείες στην Ευρώπη.
Προσδοκίες
Εφόσον ο μικρός ενταχθεί στη νέα πραγματικότητα και αποδώσει στα στάνταρ που εκτιμά το προπονητικό επιτελείο, τότε οι Βεστφαλοί θα αποτελέσουν απλά ένα σκαλοπάτι για μία μεγαλύτερου βεληνεκούς μεταγραφή. Και εδώ, τα πρώτα φιλικά δείχνουν μεταγραφή – διάνα για τη Μπορούσια, ειδικά κοιτώντας ξανά και ξανά το πρόσφατο φιλικό απέναντι στην ομάδα του Τζόλη στο Emirates.
Στα χαφ -τουλάχιστον δημιουργικά- δεν έχει κανένα θηρίο να συναγωνιστεί. Εξαιρουμένου του Ριέρσον που έκλεισε τη σεζόν πέρυσι με 15 ασίστ, οι λοιποί βασικοί μέσοι (Σάμπιτσερ, Τζόουμπ Μπέλιγχαμ, Ν΄Μέτσα, Τσουκουεμέκα) έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον Καρέτσα.
Εθνική Ελλάδος: ώρα για ολική επαναφορά;
Τζόλης και Καρέτσας αλλάζουν πλέον επίπεδο και καλούνται να ανυψώσουν την Εθνική καθιστώντας την επιτέλους πιο κυνική με τα νιάτα, το ταλέντο και τον ποδοσφαιρικό τους τσαμπουκά. Η απουσία της από Euro και Mundial είναι πλέον δωδεκαετής (!) και ένας νέος αποκλεισμός θα συνιστά παταγώδη αποτυχία, ειδικά τώρα που οι θέσεις συμμετοχής έχουν αυξηθεί κατά πολύ.
Αποκτώντας περισσότερες παραστάσεις, μπορούν να συνεισφέρουν ουσιαστικά. Έχουν όλο το πακέτο, σκοράρουν, πασάρουν και μπορούν να γίνουν ιδανικοί τροφοδότες για έναν target man όπως ο Παυλίδης ή ο Δουβίκας. Στο Lasvegas.gr πιστεύουμε πως με σωστή διαχείριση, η Εθνική μας έχει πλέον αυτό που δε διέθετε ποτέ στο παρελθόν: ένα ρόστερ που εκτός από εργάτες εντός των 4 γραμμών θα περιλαμβάνει και δύο σούπερ σταρ ευρωπαϊκού επιπέδου!